باد تاخته به ایوان مان

 

Featured image

باد تاخته به ایوان‌مان سایه‌ام، باد تاخت و آنچه نبود آورد

ردپای سّم اسبان‌ش بر شانه‌ی پیردرخت سوار شد، طاقت نیاورد و خودش و افسار گاو شیرده را برباد داد

میان پرندگان آتشی برپاست، گنجشک جیغ می‌کشد و کلاغ بال نمی‌زند آن بالا، زاغک نگاهش غریب شده به حیاط‌مان

تو کجای ایوان سراسر سراسر ولوله‌ نشسته‌ای

گربه‌ی همسایه لم داده به دیوار سفید به ‌پاییدن زاغ، هردو غافل از رقص و هیاهوی کلاغ در باد

بالاتر ابر می‌لغزد بر صحنه و کوه ریسه رفته از آشوب و آفتاب می‌کوبد بی‌مهابا

تا هجوم ابر، عمر آفتاب و غرق کوه دمی مانده، دمی از عمر ما

سایه‌ام بیا بنشین روی نیمکت چوبی‌مان

بگذار برقصند بر تابوت سیاه‌مان

شاید این‌بار حیات نمایش جاودانه شود

شاید این‌بار باد همدست آفتاب نباشد

کوه من باشم، شاید ابر تو باشی

Advertisements
باد تاخته به ایوان مان

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s